Στην προσχολική και πρωτοσχολική εκπαίδευση, η μάθηση δεν είναι μόνο γνώση. Είναι εμπειρία, ρυθμός, ταύτιση, συμμετοχή. Το δημιουργικό εκπαιδευτικό storytelling αξιοποιεί την ποίηση, την προσωποποίηση και τη μουσικότητα του λόγου, ώστε οι έννοιες να γίνονται βίωμα. Όταν ένα παιδί ακούει: «25 είναι οι αξίες που ‘χουν μέσα σημασίες…» δεν ακούει απλώς στίχο. Μπαίνει σε αποστολή. […]

Δεν είναι όλα τα δώρα ίδια. Κάποια ανοίγονται. Κάποια φοριούνται. Κάποια ξεχνιούνται. Και κάποια… ακούγονται. Τα προσωποποιημένα βαλεντινικά τραγούδια δεν ξεκινούν από μια εφαρμογή. Ξεκινούν από μια ιστορία. — Πώς μια ιστορία γίνεται τραγούδι Όλα αρχίζουν με ερωτήσεις. Όχι τεχνικές. Ανθρώπινες. Πώς γνωριστήκατε; Τι θυμάσαι πιο καθαρά από την πρώτη φορά; Ποια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια

Τα παιδιά δεν μαθαίνουν τον εαυτό τους όταν τους τον εξηγούμε. Τον ανακαλύπτουν όταν παίζουν. Μέσα στο παιχνίδι, ένα παιδί δοκιμάζει ρόλους, συναισθήματα, όρια. Γίνεται γενναίο, γίνεται μικρό, γίνεται μαμά, γίνεται ήρωας, γίνεται αυτό που φοβάται και αυτό που ονειρεύεται. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, χτίζεται κάτι πολύ ουσιαστικό: η αίσθηση του «ποιος είμαι».