Υπάρχουν στιγμές που δεν θέλεις απλώς να πεις «σε περιμένω». Θέλεις να το πεις με χαμόγελο. Με συγκίνηση. Με έναν τρόπο που να κάνει τον άλλον να νιώσει ότι κάτι όμορφο ξεκινά. Ένα πάρτι γενεθλίων, μια βάφτιση, ένας γάμος, μια επέτειος. Δεν είναι απλές ημερομηνίες. Είναι στιγμές ζωής. Κι αν η πρόσκληση δεν ήταν απλώς […]
Όταν η πρόσκληση γίνεται τραγούδι. Read More »
Τα παιδιά δεν μαθαίνουν τον εαυτό τους όταν τους τον εξηγούμε. Τον ανακαλύπτουν όταν παίζουν. Μέσα στο παιχνίδι, ένα παιδί δοκιμάζει ρόλους, συναισθήματα, όρια. Γίνεται γενναίο, γίνεται μικρό, γίνεται μαμά, γίνεται ήρωας, γίνεται αυτό που φοβάται και αυτό που ονειρεύεται. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, χτίζεται κάτι πολύ ουσιαστικό: η αίσθηση του «ποιος είμαι».
Η δύναμη του παιχνιδιού και του παραμυθιού στην αυτοπεποίθηση των παιδιών. Read More »
Υπάρχουν στιγμές που δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από σιωπή, αγκαλιά και έναν ήχο γνώριμο. Έναν ήχο που δεν μαθαίνεται, αλλά θυμάται. Έναν ήχο που δεν περνά απλώς από τα αυτιά, αλλά γράφεται βαθιά μέσα στο σώμα και στην καρδιά. Τα νανουρίσματα ανήκουν σε αυτές τις στιγμές. Δεν είναι τραγούδια. Είναι τελετουργίες. Είναι ο πρώτος τρόπος
Όταν η φωνή γίνεται μνήμη. Read More »
Ποιητικό brand storytelling στη φιλοξενία Υπάρχουν χώροι που σχεδιάζονται για να φιλοξενήσουν σώματα. Και υπάρχουν χώροι που γεννιούνται για να φιλοξενήσουν μνήμες. Στη σύγχρονη επικοινωνία της φιλοξενίας, η εικόνα δεν αρκεί πια. Οι φωτογραφίες δείχνουν. Όμως η αφήγηση συνδέει. Εκεί ακριβώς συναντιέται το ποιητικό brand storytelling: στη στιγμή που ένας χώρος παύει να είναι απλώς
Όταν ένας χώρος γίνεται μύθος. Read More »
